Artikel in de Posthoorn 29 april 2009:
Den Haag - Op de Hof van Wouw (ingang Lange Beestenmarkt) is de lente goed begonnen! De gele en rode tulpen staan volop in bloei. Bezoekers konden daar vorige week van genieten tijdens een speciale opening van de prachtige hoftuin. Op zaterdag 6 juni kan het publiek weer een kijkje nemen.
Artikel in het AD 10 september 2007:
Artikel in HaagWest Nieuws september 2007:
Artikel over De Hof van Wouw in de Trouw juni 2007:
Artikel in Artifex Magazine 22 mei 2007:
Deze excursie is uitsluitend te boeken via info@artifex-travel.nu.
Posthoorn 3 maart 2007 'Amalia
en haar mannen' -
Michel Meissen
'Het Portret Spreekt': een uniek document
Seasonsdag dinsdag 22 augustus
| Speciaal voor de
lezers van Seasons met de bon in aflevering 5 Ontvangst om 13.30 uur in de Tuinkamer, mensen krijgen een bruisende citruscocktail - 14.00 uur lezing door de regentes over de historie van de oranjebomen en over de aanwezigheid van oranjebomen in Den Haag (hofstad) - vervolgens wandeling door de tuin der Hesperiden en uitleg van een gespecialiseerde kweker over onderhoud / snoei van de citrusboompjes - kijkje in de Hof en regentenkamer - terug in de tuinkamer vertelt Ab Bos van Homecooking Le Strasbourg in Den Haag alles over het gebruik van citrusvruchten in de Westerse, Oosterse en hedendaagse keuken. Daarbij komt naast de medische en culinaire toepassing van citrusvruchten ook bijvoorbeeld het verschil tussen sappen en etherische oliën aan de orde. Intussen vindt er een proeverij plaats waarbij een keur aan kleine en fijne citrusgerechtjes de smaakpapillen zal prikkelen. - afronding om 17.00 uur. Lezers krijgen als herinnering aan de Hof Van Wouw een leuke kleine attentie mee. De kosten bedragen per persoon € 42,50 en aanmelding van deze dag gebeurt via deze website. |
Parels
Over
bijzondere mensen, producten en adressen.
Juni 2006
Citrusboompjes in de Hof Van Wouw, Den Haag
G o u d e n a p p e l t j e s
De Hof Van Wouw herbergt in haar haagse binnentuin een zeldzame collectie citrusbomen. Twintig verschillende soorten maar liefst. Voor de oranjeboompje was wel een heel eervolle rol weggelegd: ze sierden de doopplechtigheid van prinses Amalia.
Het bezit van exotische planten was ooit een hobby van welgestelden, die hiervoor bij hun paleizen oranjerieën lieten bouwen zodat de citrusbomen in verwarmde kassen konden overwinteren. Jeanne Kamerlingh Onnes, verzorgster van de oranjebomen: "Ook Den Haag en omgeving heeft een lange historie op het gebied van citrusbomen. Oranjeappels zijn namelijk een symbool geweest van de koninklijke familie. Vroeger hadden het Stadhouderlijk Kwartier, de Oude Hof (Paleis Noordeinde) en het afgebroken paleis Honselaarsdijk ook een bijzondere collectie. Helaas zijn vooral tijdens de laatste wereldoorlog veel oranjebomen in oranjerieën doodgegaan, omdat er geen hout was om de kachels mee te stoken."
Grote Trots
Naast de oranjeboompjes groeien in de binnentuin van de Hof Van Wouw ook hagen en lei-peren, een vijgenboom, een oude moerbeiboom, een grote walnootboom en diverse vruchtbomen met historische appel- en perenrassen. Maar de grote trots van Jeanne blijft de verzameling van de ruim twintig verschillende soorten citrusbomen: "Toen prinses Amalia werd gedoopt, wilde Paleis het Loo hun oranjebomen liever niet uitlenen. Ze waren bang voor beschadigingen. Zodoende sierden onze Haagse bomen de doopplechtigheid. Daar zijn we best trots op!"
Bloesem én Appeltjes
Jeanne heeft nauwe contacten met haar kweker en andere bezitters van oranjebomen, zoals Paleis het Loo en kasteel Twickel. De verzorging vergt namelijk enige kennis. "Er is zelfs een citrusvereniging en een oranjeboomveren-iging, waar kwekers en liefhebbers informatie uitwisselen over hun favoriete bomen", vertelt Jeanne, die het enthousiasme maar al te goed begrijpt. "Het zijn echt heel bijzondere bomen. Ze dragen vruchten en bloeien tegelijkertijd. De boom heeft dus het hele jaar door bloesem én oranjeappeltjes."
Op dinsdag 22 augustus organiseert
de Hof Van Wouw een
speciaal 'Oranjeappelarrangement'
voor Seasons lezers. Meer
hierover leest u in Seasons 5 (in de Agenda)
of kijkt u alvast op
Tekst: Celia Egmond.
Fotografie: Hof Van Wouw en de Telegraaf.
De Hof Van Wouw
De Hof Van Wouw is een hofje
uit 1647, midden in Den Haag.
Een gefortuneerde weldoenster,
Cornelia van Wouw, liet na haar dood in 1681 haar vermogen achter ten behoeve van de Hof.
Daar hebben haar nazaten zich ruim 350 jaar lang trouw aan gehouden. Nog steeds worden Cornelia's regels aangehouden:
tot op de dag van vandaag zijn de veertien bewoonsters alleenstaande
vrouwen van middelbare leeftijd en staat een beheerdersechtpaar de bewoonsters met raad en daad bij.
de binnentuin van de Hof Van Wouw heet de 'Tuin der Hesperiden', vernoemd naar de dochters van Atlas uit de Griekse mythologie. In hun (verborgen) tuin stond de levensboom waaraan gouden, eeuwige jeugd schenkende, appels groeiden.
Sinaasappels dus, zoals die nu in de tuin achter het hofje staan.
4 maart 2006
Al eeuwen stil en mooi
door Liesbeth Wytzes
In een druk stukje Den Haag ligt een bijzonder hofje. Veertien oudere dames wonen daar gezellig samen onder het toeziend oog van een kordate regent
In het drukke oude centrum van Den Haag ligt aan de Lange Beestenmarkt de Hof Van Wouw. Daar is het al eeuwen stil. In 1647 stichtte Cornelia van Wouw, uit een invloedrijk Haags geslacht, een hof voor oude, minvermogende vrouwen. Van Wouw, ongetrouwd en kinderloos, wist precies wat ze wilde, dat legde ze haarfijn vast in haar testament.
De Hof moest worden beheerd door een binnenmoeder, en elk jaar op Van Wouws verjaardag, 21 januari, moest de bewoners van de Hof een ,maaltijd worden aangeboden. zelfs het menu heeft Cornelia vastgelegd. Ze moet een krachtige persoonlijkheid zijn geweest, althans als je afgaat op een replica van het portret van haar dat in een van de huizen hangt. Een strenge vrouw, die ernstig de wereld in kijkt. Achter haar, klein, is de Hof afgebeeld.
er is niet veel veranderd sinds Cornelia van Wouw haar liefdadige hofje stichtte, dat ze overigens zelf bestuurde van 1647 tot haar dood in 1680. er wonen nog steeds alleen niet al te gefortuneerde vrouwen van een zekere leeftijd, al is die verlaagd naar het relatief jeugdige 50, en het bestuur-drie regenten-bestaat uit verre verwanten van de oprichtster. 'Actieve ouderen wonen hier', zegt Jeanne Kamerlingh Onnes (47). Zij en haar zuster Catharine (50) zijn allebei regent, net als ooit hun vader. Als kind kwamen ze vaak in het hofje, de regentenkamer werd toen door hun ouders als pied-à-terre gebruikt. Die regentenkamer is eigenlijk een klein huisje van drie kamers boven elkaar en kan in bijzondere gevallen worden gehuurd.
De Hof Van Wouw, een rijksmonument, is een stichting. Naast de drie regenten is er een commissie van toeziende regenten. Jeanne Kamerlingh Onnes, vrolijk en zeer kordaat, is regent sinds 1997. Ze neemt haar taak serieus en ziet het werk als een vorm van goed rentmeesterschap. Minstens eens per week komt ze naar de Hof, ze kent de bewoonsters en hun gewoontes. Ze weet precies welke bewoner wel en wie liever niet met de verslaggever wil praten. Recent is het hofje naast de Hof Van Wouw gekocht door een projectontwikkelaar. Kamerlingh Onnes houdt haar hart vast voor de toekomst. De Hof is dan wel hetzelfde gebleven, de omgeving verandert.
De Regentenkamer Een rustieke plaats van stilte en inkeer In de Tuin der Hesperiden staat een til
Als je binnenkomt is de regentenkamer meteen recht rechts, het beheersechtpaar woont links. Maar je kunt niet zomaar binnen, de Hof Van Wouw is alleen op afspraak te bezichtigen.
De Hof is gebouwd in de klassieke carrévorm, met middenin een waterpomp waarin een steen met het wapen van Van Wouw, een zwaan. Daarachter is nog een tuin, de Tuin der Hesperiden, met links een huis dat de vader van Jeanne Kamerlingh Onnes heeft gekocht en waarvan de Tuinkamer wordt verhuurd voor vergaderingen en parijen. In deze tuin staat een grote duiventil waar witte duifjes meestal in en uit scharrelen. Ze zijn nu, in verband met de vogelgriep, opgehokt.
De Hof, met paadjes langs buxushaagjes en rozenstruiken, is ingericht volgens de mode uit de zeventiende eeuw.
De voordelen van hier wonen zijn groot. Het is stil en mooi, de huur is bescheiden, er wordt af en toe iets georganiseerd voor de bewoners en het beheerdersechtpaar is zeer hulpvaardig. Je krijgt hier niet zomaar een huis. Niet alleen zijn er objectieve criteria, zoals leeftijd en financiële positie, een belangstellende moet ook passen bij de rest van de dames, veertien in totaal, en zich kunnen schikken in de beperkingen die het leven in een hofje nu eenmaal met zich meebrengt. Wie zich aanmeldt, komt op een wachtlijst. Er is een ballotage, maar zelfs dan kan het soms misgaan. 'Er is wel eens een dame geweest', zegt Kamerlingh Onnes, 'die zich heel netjes voordeed, maar in no time dronken over straat rolde. En je kunt hier geen overlast veroorzaken. Wij houden van rust.'
Maar behalve klein-te klein voor loges- zijn de huisjes gehorig en soms ook wat tochtig. Niet dat Karie Luijt (85) daar last van heeft. Ze is vandaag net gebonnen haar keukendeuren te schilderen. Luijt woont sinds 1983 in het hofje en is de oudste bewoonster. Ze heeft lang in het buitenland doorgebracht en zocht bij terugkeer in Nederland een geschikt huis. De sfeer tussen de dames is goed, zegt ze. 'We bezoeken elkaar niet veel, maar er is goed contact.' Wonen in kleine, hechte gemeenschap is prettiger, denkt Luijt, dan in een onpersoonlijk bejaardentehuis. Daar moet zij althans niet aan denken.
Het onderhoud van tuin en huizen vergt veel tijd. Aankomend beheerder Piet Mulder (55) gepensioneerd marineofficier, was om kwart voor acht al bezig met het harken van de bladeren. Vooral het kastanjeblad moet worden opgeruimd, anders kan de kastanjebloedingsziekte toeslaan. Verderop wordt een raam vernieuwd.
Wat onderscheidt deze hof nu van andere in Den Haag, 115 in totaal? 'Er zijn maar tien hofjes zo intact als deze', zegt Kamerlingh Onnes. Er zijn ook maar weinig hofjes met een website: www.hofvanwouw.nl .
Kamerlingh Onnes heeft sinds haar aantreden plannen met de Hof. Bescheiden plannen, die moeten passen bij de verstilde sfeer en die wat geld opbrengen. De inkomsten zijn gering, de onderhoudskosten hoog. Bovendien wordt de overheidssubsidie binnenkort met een derde verminderd. Er worden al een paar keer per jaar Tuindagen georganiseerd, waarvan de opbrengst naar de Hof gaat. Maar er is meer. Er moet een Oranjeappeldag komen, een dag waarop liefhebbers en kenners van oude fruitbomen elkaar ontmoeten. Met dat doel wordt gewerkt aan de herinrichting van de tuin: er staan al leiperen, een moerbeiboom, citrusbomen. Dat betekent een beetje terug van vroeger: tot de negentiende eeuw was dit een moestuin waarvan de vruchten werden verdeeld.